„Zamiast betonu – kanapa”. Elblążanka chce zmienić schronisko w Psią Wioskę

Stoisz pod bramą schroniska. Słychać szczekanie. Widzisz kraty, beton, stare budy. I wtedy – jak mówi inicjatorka petycji – chce się po prostu płakać. 

To właśnie ten moment był punktem zapalnym.

– Inspiracją była akcja polskiej piosenkarki Dody – mówi Pani Małgorzata. – Ale to nie jest atak na nasze schronisko. To nie jest patoschronisko. Chodzi o coś innego. O to, żeby psy miały lepsze, inne warunki. Bo problem nie znika. W elbląskim schronisku od lat jest około 200 psów. Niezależnie od liczby adopcji. Niezależnie od ilości karmy czy pomocy – System jest chory – słyszymy. – W innych miastach w jeden weekend potrafi być 100 adopcji. U nas cztery.

Psia Wioska. Co to właściwie znaczy? To nie jest fanaberia. To konkretna wizja. Zamiast betonowych boksów – kolorowe, ciepłe domki. Zamiast krat – otwarte przestrzenie i wybiegi. Zamiast zimnej budy – kanapa.

– Pies ma leżeć na kanapie, a nie na betonie – podkreśla inicjatorka. – Zwierzęta muszą żyć bliżej natury. Muszą mieć wolność, ruch i poczucie bezpieczeństwa.

Takie miejsca już istnieją na świecie. W Polsce – niemal wcale. Jedyny podobny przykład działa w Przemyślu, ale to inicjatywa prywatna, utrzymywana z darowizn. 

– Jeśli uda się stworzyć Psią Wioskę w Elblągu, byłoby to pierwsze takie miejskie rozwiązanie w kraju – zaznacza.

Petycja, która ma obudzić miasto Na dziś pod petycją jest 336 podpisów. To wciąż za mało.

– Ta petycja jest po to, żeby władze Elbląga nas zauważyły – słyszymy. – Chcemy rozmowy. Chcemy zmiany. Chcemy XXI wieku w schronisku.

Akcja zyskała ogólnopolski rozgłos. Swoje wsparcie wyraziła Joanna Krupa, która udostępniła apel i zachęcała do składania podpisów. Ale dla inicjatorki najważniejsza jest edukacja.

– Nie kupuj. Adoptuj.
– Nie trzymaj na łańcuchu.
– Nie zamykaj za kratami.

To hasła, które mają zmieniać myślenie – krok po kroku. „Chcemy, żeby ludzie chcieli tam przychodzić”. Wizja Psiej Wioski to także zmiana społeczna.

– Chcemy, żeby to miejsce wywoływało pozytywne emocje – mówi elblążanka. – Żeby ludzie przychodzili tam chętnie. Żeby adopcja była naturalnym krokiem, a nie trudnym przeżyciem.

Nowoczesna przestrzeń ma też ograniczyć problem braku wolontariuszy.

– Psy miałyby warunki, które pozwalają im funkcjonować przy minimalnej liczbie osób do pomocy. Bez ciągłego wyprowadzania z boksów. Bez frustracji. Bez cierpienia.

Bo – jak słyszymy – zwierzęta nie potrzebują litości. Potrzebują szacunku.

Na razie to tylko pomysł. I petycja. 336 podpisów zapisanych imionami ludzi, którzy wierzą, że psy nie powinny żyć za kratami. Przed inicjatorką jeszcze długa droga i rozmowy z władzami miasta. Ale każda zmiana zaczyna się właśnie tak — od jednego głosu, który mówi „dość”.

Bo Psia Wioska to nie jest projekt o domkach i kolorach. To projekt o empatii. O tym, czy potrafimy spojrzeć na schronisko nie jak na magazyn problemu, ale jak na miejsce tymczasowego domu.

I być może za jakiś czas, stojąc pod bramą elbląskiego schroniska, nie będzie chciało się już płakać. Być może będzie się chciało wejść. Zostać. I wyjść… już nie samemu. 

Zgadzasz się z tą ideą - koniecznie złóż podpis