WE CAN'T BUILD WHAT WE CAN'T IMAGINE | wystawa zbiorowa

We can’t build what We can’t imagine

Osoby artystyczne: Jędrzej Bednarski, Filip Čapek, Dariusz Fodczuk, Aneta Grzeszykowska, Blanka Kirchner, Kamil Kuskowski, Artur Malewski, Krzysztof Maniak, Ania Orlikowska, Magdalena Pela, Marcin Polak, Jaroslav Prokeš, Joanna Rajkowska, Daniel Rumiancew, Natalia Skorupa, Mikołaj Tomczak, Petra Vlachynska, Karolina Wiktor

12.02 - 12.04.2026
Duet kuratorski: Emilia Orzechowska, Dariusz Fodczuk 
Partnerzy: Muzeum Narodowe w Szczecinie, Akademia Sztuki w Szczecinie

________________

wernisaż: 12.02.2026 godz. 18:00 

________________

Pierwsza odsłona wystawy została zaprezentowana w Muzeum Narodowym w Szczecinie (13.11.2025–01.02.2026) i była efektem serii spotkań, dyskusji oraz rezydencji artystycznych realizowanych w latach 2024–2025 w Polsce i Czechach – od Międzynarodowego Festiwalu Performance w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, po Uniwersytet Techniczny w Libercu. Proces ten stworzył przestrzeń intensywnej wymiany doświadczeń i konfrontacji postaw, w której sztuka stała się językiem dialogu ponad granicami, różnicami i instytucjonalnymi ramami. 

Twórcy i twórczynie związani m.in. z Akademią Sztuki w Szczecinie oraz Uniwersytetem Technicznym w Libercu reprezentujący różne pokolenia, strategie artystyczne i wrażliwości. Wspólnie zbudowali pole refleksji nad tym, czym dziś może być wspólnota twórcza oraz w jaki sposób wyobraźnia staje się narzędziem odpowiedzialności – nie tylko estetycznej, ale także społecznej i etycznej.

Afroamerykańska pisarka science fiction i badaczka archiwów Walidah Imarisha przypomina, że marzenia o przyszłości są zapisane w przeszłości. Archiwa przechowują dawne wizje i pomysły, które wciąż mogą nas inspirować. „Jaką mądrość i wiedzę zawiera przeszłość, która pomoże nam zbudować przyszłość?” – pyta Imarisha. Sięganie do archiwów staje się więc nie tylko możliwością, lecz także obowiązkiem, jeśli chcemy kształtować własne obrazy tego, co nadchodzi.

Zaproszone do udziału osoby artystyczne potraktowały „archiwum” jako źródło inspiracji, tworząc prace ukazujące, że dawne narracje mogą otwierać drogę do nowych wyobrażeń. W epoce nadmiaru obrazów, informacji i katastrof – zarówno realnych, jak i cyfrowych – wyobraźnia przestaje być schronieniem, a staje się polem bitwy. Tytuł wystawy brzmi jak dramatyczna diagnoza naszych czasów: mamy wizje lepszego świata, ale coraz trudniej je urzeczywistnić z powodu kryzysu wyobraźni – jednej z najgroźniejszych form współczesnego zaniechania i znieczulenia.

Prezentowane prace balansują na granicy radykalnej empatii, strategii przełamywania obojętności i budowania wspólnoty w obliczu kryzysów – od konfliktów zbrojnych po dyskryminację. Radykalna empatia nie jest więc jedynie emocjonalnym odruchem, ale postawą etyczną, która łączy wrażliwość z odpowiedzialnością. Nie są one subtelnymi gestami, lecz próbą przebicia się przez mur zobojętnienia, przebodźcowania i cynizmu – głosem, który musi „przekrzyczeć” otaczający nas hałas. W obliczu globalnych tragedii – ludobójstw, kryzysów migracyjnych, rozkwitu ruchów autorytarnych – wystawa nie proponuje prostych odpowiedzi, raczej zadaje pytania: czy wciąż potrafimy czuć? Czy umiemy wyobrazić sobie, co naprawdę znaczy „nigdy więcej”?

We can’t build what We can’t imagine to wezwanie do działania – nie poprzez slogan, lecz poprzez odbudowanie mostu między wyobraźnią a rzeczywistością, bo jeśli nie potrafimy zbudować tego, co potrafimy sobie wyobrazić, musimy na nowo nauczyć się czuć, wierzyć i działać.
________________

Patronat medialny: Szum, NN6T, Format
Partner: Zielony Gaj
Instytucja Kultury Miasta Elbląga
________________